Kapalı bir mekanda, sanki devasa bir spor salonundaydım. Yüzlerce insan, Nuh'un tufan hazırlığına benzer bir hazırlığa girişmişti ve tavana dek uzanan ahşap kapıdan geçmeye çalışıyordu. Kapı yatay desenli, yukarı açılır türde tek parçaydı. İnsanlar panikle geçerken kapının diğer tarafına, ben son insanların içeride kalacağını düşündüm fakat öyle olmadı ve onlar da geçti. Böylelikle herkes derin nefes aldı. Ancak istila mı, kıyamet mi her neyse, onun ikinci dalgası da gelecekmiş. Yani insanların rahatlaması geçiciydi. Diğer alarmı bekliyorlardı. Bekliyorlarken yakın arkadaşım Erhan'ın sevgilisi Bahar'ı gördüm. Bir odada, pencereye yakın bir yerde bir fareyle oynuyordu. Daha doğrusu, solgun sarı saçlarıyla fareyi oynatıyordu. Farenin konuştuğunu fark etti sonra. Sanki 'selam, naber' gibi cümleler kuruyordu. Ürktü kadın. Sonra birisi, tüm bunların kahverengi ciltli bir kitapta yazdığını söyledi. Dış sese benziyordu.
Rüyanın olası kaynaklarına gelince... Devasa kapının rengi, görsel aldığım bir işte kullandığım bir açık ahşaba benziyordu. Kıyametvari ortam, izlediğim Legion adlı diziden çıkmış olabilirdi. Kadın Bahar'a benziyordu fakat kızın kendi saç rengi siyah/kumraldı. Saç rengi işverenim Güliz Hanıma benziyordu. Ki daha önce sahiplendiğimiz sarı bir kediyi saçlarıyla oynattığını görmüştüm. Bu kez oynatılan kedi değil, fareydi.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder