8 Nisan 2026

    İlk rüyada kamp alanına benzer bir yerdeydim. İnce, pestile de benzer kurumuş etleri kare şeklinde kesiyordum ve içinden korkunç yaratıklar çıkıyordu. Sonra sucuklu pidenin olduğu, pestile benzer bir şeyi dikey halde kestim ve içinden bir şey çıkmadı. Ben keserken Efe hoca da vardı. Hatırlayamasam da korkutucuydu.

    Diğer rüyada İstanbul'a, askerlik arkadaşımın yanına gittim. O bilgisayarda mimari modelleme işi yapıyordu. Kadıköy gibi bir yerde, zemin katta mütevazı bir ofisti. Rüyanın renk teması kirli sarıydı. Semih adındaki arkadaşım, bana piyasanın zorluğundan ve daha birçok şeyden söz ediyordu.

    Bir şey oldu ve Semih odadan çıktı. Ben bilgisayara geçtim ve yaptığı işi inceledim. Archicad adlı mimari modelleme programı açıktı ama model mimariden çok mekanik modele benziyordu. Büyükçe, karmaşık bir binanın tesisatlarını içeriyordu.

    Ofisin patronu geldi ve yapılan işle ilgili ahkam kesmeye başladı. Yanında çalışmak isteyip istemediğim konusu geçti. Ben modeli inceledikçe zorluğundan korktum. MEP ile yapıldığını düşündüm. Özellikle gördüğüm şey, yağmur iniş borularıydı. Bağlantılarını anlamaya çalıştım.

19 Aralık 2025 Cuma

      Erhan ve Bahar adındaki iki arkadaşım beni Isparta diye düşündüğüm bir yerde, bahçelik bir alana götürdü. İşleri bitene dek oralarda takılmamı istediler. Ben, manzarasını beğenmediğim bu yerde bir süre durduktan sonra sıkıldım ve yürüyerek Erhan'ın çalıştığı yere(Çağrı Merkezi) gittim. Erhan, beni misafirlerin olduğu kısımda ağırladı. Kadın bir patronu geldi. Onunla ve diğer çalışma arkadaşlarıyla sohbet ettim. Sohbetim ve konuşma tarzım/kibar üslubum onlarda çok iyi bir izlenim bıraktı. Bana, burada çalışabileceklerini söylediler. Ben düşünmek istediğimi söyledim. Şu an çalıştığım yerden 2 hafta izin alıp, bu sürede burada çalışabilirdim. Öyle düşünüyordum.

     Orada zaman geçirdikçe daha fazla insanla tanıştım ve sanırım hepsinde hayranlık düzeyinde bir saygınlık bıraktım. İki farklı bölüm varmış. Biri yönetim, diğeri çağrı alınan iş sahası şeklinde. İş sahası, yapılan işin belli olmasından ötürü(ne yapılacağının belli olması) özünde daha basitti. Yönetim ise, çağrı merkezinde çalışan insanların takibi ağırlıklı ve nispeten daha ayrıntılı bir işti. Oradaki insanlar beni kendi saflarına çekmeye çabalıyorlardı. Kendimi hak edilmiş bir saygınlığın içinde buldum. İçten içe çok mutlu oldum. 

14 Haziran 2025

    Bir grup insanla Kuyucakta yaşlı bir akrabamın evine gidildi. Nispeten kalabalık bir topluluk tarafından karşılanıldı. Bayram ziyaretine benziyordu. Oradan çıkıldığında akrabam öldürülmüş. Gruptan birileri öldürmüş. Apartmandan çıkar çıkmaz onlar Necati Demir adındaki kişinin siyah arabasına atlayıp kaçmış. 20'li yaşlarda bir çocuk da(o grubun içindeki, bir an kendimle karıştırdığım) kurye motosikletine benzer bir motosiklet ile oradan sıvışmaya çalıştı. Şaşkınlıkla o mahallede iki tur attı ve ikinci turda Hitman filmindeki kel adam ve o filmdeki kadın tarafından tanındı(filmde Hitman'in hafızasının çok güçlü olduğu bilgisi vardı). İkili çocuğun peşine düştü ve kovalamaca başladı. Çocuk basık, küçük bir odada bir adamı işkence yaparak öldürdü. Sonrasında Hitman ve onun adamları içeri girdi. Sanırım çocuk o adamları da öldürdü ve bir kapıdan içeri girdi. İçerisi ayrı bir dış mekana açılıyordu. çok büyük bir mahalleye benziyordu ve oda, bu mahallenin giriş kulubesiydi sanki. Kovalamaca burada devam etti. Hitman ile adam bir yerde karşı karşıya geldi. Çocuk adamı ölümcül şekilde yaraladığını düşünerek aynı kapıdan dışarı çıktı. Dışarıda bir pikapa atlayıp oradan uzaklaştı. Hitman ölmemişti. Kadınla birlikte onu takip ediyordu. Çocuk tren garına elinde çantayla girdi. dört-beş trenin bulunduğu büyük garda kadını gördü ve ona bir çanta attı. Kadın, çantada ne olduğunu bilmeden onu raylara attı ve çocuğa zafer kazanmışcasına gülümsedi. Çocuk takip edildiğini sezmiş, anlamıştı. Kadına attığı çantada ise Hitman ile ilgili bir şeyler olduğunu düşünüyorum. Belki onun kafası, belki başka bir şey... Rüya burada sona erdi.

27 Eylül 2024

      Hapishanedeydim. Hafif mavi tonları içeren beyaz duvarlı bir koğuşta, kenarda kitap okuyordum. Koğuşta birileri kaçma planı yapıyordu ama ben bununla ilgili bir şey düşünmüyordum. Kendimi yalıtmış, yalnızca kitap okuyordum. Hapishane müdürü geldi ve duruşumu tebrik etti. Aradan zaman geçtikten sonra koğuştaki yedi kişi kaçtı. Müdür kaç kişi olduklarını sordu, yedi, dedim. Emin misin, sekiz olmasın, dedi. Yanıtımda ısrar ettim. Koğuşta ben ve benden yaşlı birisi daha kalmıştı. Anladığım kadarıyla koğuş sekiz kişilikti.

    Diğer rüyada Aydın'da, sarrafların olduğu kısımda bir restorandaydım. Rüyamdaki kız arkadaşımla gündüz vakti yemek yiyordum. Kızın düz sarıya çalan esmer saçları, beyaz; dizinin altında biten beyaz renk elbisesi vardı. Restoranın girişe ve yemek kısmına yakın bir masada oturuyorduk. Kızın abisi olduğunu düşündüğüm biri(hafif toplu, uzun boylu) benimle üst perdeden konuşuyordu. Ben nezaket kurallarına aykırı olmayacak şekilde yanıt veriyor, kendimi ezdirmediğimi düşünüyordum. Yemekte perde pilav ve adını hatırlayamadığım bir sulu yemek yemiştim. Tatlı faslına geçtiğinde normalde yıllardır yemediğim erik hoşafını tercih ettim.

    Rüyanın ikinci kısmı tekdüze bir durum gibi görünse de gerçekçiliği fazlaydı.

29 Mayıs 2024 Çarşamba

     70'li, 80'li yıllarda Metallica, konser vermek için arabalarıyla Afyon'a doğru yola çıktı. Dağlık bir alana vardıklarında çevrelerinde kurtlar belirdi. Kurtların rengi siyahtı ve amaçsızca dolanıyorlardı. Gruptan biri isyan edip dönmeye karar verdi ve gitti. Diğerleri ise arabalarında kalıp orada mola verdi. Uyandılar ve yollarına devam ettiler. Sonrasında da normal bir konser verdiler. Anladığım kadarıyla konser onlar için ne rezalet derecesinde çok kötü, ne de fantastik güzellikteydi. Alelade, normal bir konserdi. 

    Konser yapıldıktan bir süre sonra Afyonda kare bir arazide bir şeyler yapılması planlanıyordu. Belediye başkan yardımcısı sorumluluğu başkandan aldığını söyledi ve fikirleri dinledi. Başkan yardımcısının ilk düşüncesi o alana konut yapılması üzerineydi. Bir kadın, buraya değer katan bir proje yapılmasını önerdi. Ben mi, bir başkası mı, hatırlamıyorum. Birisi Afyon'un neye gereksinimi olduğunu sordu. Kadın da güzel bir stadyum ve eğlence alanları olduğunu söyledi. Başkan yardımcısının endişesi, yapılacak stadyuma insanların gelmeyip boşu boşuna masrafa dönüşme olasılığıydı. Kadın, 'Eğer başkan buraya gelip maçları izlerse ve iyi bir takım oluşturulursa futbol kültürü canlanabilir' dedi. Böylelikle arazinin göbeğinde stadyum, çevresinde sosyal donatıların olduğu bir proje hazırlanmaya başlandı.

29 Temmuz 2023

     Amerika'da olduğunu tahmin ettiğim bir metropolde büyük bir deprem olmuş ve kentin önemli bir kısmını yok etmişti. Ben de bu depremde bir grup arkadaşla geniş, lüks görünümlü bir çatıda arkadaşlarla yemek yiyordum. Bulunduğum binanın neredeyse yarısı yok olmuş fakat insanlar sanki her şey normalmiş gibi davranıyordu. Binadan çıktım ve Funda adındaki arkadaşımla karşılaştım. Bana yakın arkadaşı olan Ali'yi sordu. Ben de karşı binada olduğunu söyledim. Kentte belirgin olan şey dumanların yükselmesiydi.

    Diğer rüyada eski iş arkadaşım Elif ile Aydın Atatürk Devlet Hastanesinin yakınlarında sohbet ediyordum. Ona sinemaya gitme teklifinde bulundum fakat kızın bana olan davranışları birden bire değişti ve ortamdan ayrıldı. Ben de İncirliova'nın yakınlarında bir yerde iş görüşmesine gittim. Üstümde eski, 'Make some noise' yazılı mavi bir tişört vardı. Görüşmedeki insanlar hatırlayamadığım bir nedenle beni reddetti.

    Son rüyada Aydın'da Yiğit adındaki lise arkadaşıyla ayrı eve çıkmıştım. Ev 2 katlıydı ve beni huzursuz ediyordu. Ev yaklaşık 15-20 yıllıktı. Yaşam alanı üst kattaydı ve banyoda, diğer odalarda böcekler vardı. Ben şu anki evden böcek kovucu cihazı almaya karar verdim.

20 Mart 2023

     Gizlilik esaslı çalışan bir kurumdan elime bir kağıt verildi ve bunu bir yere teslim etmem söylendi. Kağıtta birisinin cezalandırılmasıyla ilgili gizli bir yazı vardı. Poşet dosyadaki kağıdı arka cebime koyup yürümeye başladım. Ne zaman ki eski garajın olduğu yere geldim, kağıdın düştüğünü fark ettim. Sonra panikle geldiğim yolları arşınlamaya koyuldum. Tam eski Gümüşok Mühendisliğin bulunduğu yere geldiğimde kağıdı uzun boylu, yarım çerçeve gözlüklü bir adamın elinde gördüm. Adama önce minnetle teşekkür ettim. Kağıdın benim için ne kadar önemli olduğundan söz ettim. Tam kağıdı alacakken adam bahaneler uydurmaya başladı. Neler olduğunu hatırlamıyorum fakat vermeme konusunda diretiyordu ve benim de sinirlerim geriliyordu. Aradan bir zaman geçti ve polis yardımıyla o kağıdı aldım. Anladım ki adam o kağıdı vermemek için benden yüklü bir miktar para bekliyordu.