Kampa benzer bir yerdeyim. Toprak siyah, bulunduğumuz alan sık ağaçlarla örtülü ve yağmur havası var. Bir grup yerliye benzettiğim savaşçı grupla çatışmaya girdik ve babam bire el pompalı tüfek ateşine maruz kalmasına rağmen hayatta kaldı. Ben üzerinde durmadım fakat bu kez de sevdiğim, aşık olduğum kadın yakın mesafeden böğrüne iki el ateş yedi. Kadının üzerindekileri net hatırlayamasam da göğüs ve alt karın hizasında iki siyah şerit olduğunu rahatlıkla seçebiliyordum. Ben kadınımı ellerime almak yerine sinirle düşmanlara tüm hıncımla saldırmaya çalıştım. Çok sinirliydim ve gözüm dönmüş, kimseyi görmüyordum. Tüfekle atış yapmak yerine saplamayı tercih ettim.
Kampa geri döndük. Ben önce keskin nişancı askere kızdım niçin kadınımın katilini vuramadı diye. Adam o sırada silah çantasından ardı arkasına keçeye benzer, siyah arka planda beyaz renkte yazılmış eşyayı çıkartıyormuş. Bunlar Barış Tütüncü, Jack Daniels, General Motors gibi tamamlayıcı iki sözcüktü fakat ne yazdığını hatırlamıyorum. Ben adamla konuşma yaptığım sırada köşesi kırılmış eski müzik kasetlerinden biriyle oynuyordu. Sanki onu havaya atıp vurmuş da geri kalan parçasıyla bir şeyler yapıyor gibiydi. Kadınımın öldüğüne o kadar üzüldüm, o kadar ağladım ki uzun bir süre üzerimden atamadım.
Rüyanın olası kaynaklarına gelince... Aslında kısa bir rüyaydı gördüğüm fakat kadınımın öldürüldüğü kısım ve sonrası sarsıcıydı. Canımı acıttı ve kısa bir süre gerçekliğinden şüphe duymama neden oldu. Ayağa kalkmadım, yalnızca yatakta öylece durdum. Bu rüyayla ilgili nedenleri bulmak zor. Tanıdık gelen tek şey belki de köşesi gitmiş kasetti. O da gün içerisinde izlediğim 'Ford V Ferrari' filmindeki anahtar atma sahnesiydi. Filmde Ken Miles, yarış otomobilinin camının köşesine anahtarı fırlatıyordu. Onun dışında ilişkilendirebileceğim pek bir şey yoktu bu rüyayla ilgili.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder